خلوتی با فردوسی
بخش ۱۳ - دیدن لشکرگاه ایران از بلندی، پرسش درفش‌ها از هجیر و نهفتن نشان رستم
سهراب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو افگند خور سوی بالا کمندزبانه برآمد ز چرخ بلند
۲
بپوشید سهراب خفتان جنگنشست از بر چرمهٔ سنگ رنگ
۳
یکی تیغ هندی به چنگ اندرشیکی مغفر خسروی بر سرش
۴
کمندی به فتراک بر شست خمخم اندر خم و روی کرده دژم
صفحهٔ ۱ از ۲۸