خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲
غزلیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاله ز رخسار تو گل چیده استغنچه به امید تو خندیده است
۲
گل به هوای تو بغل کرده بازسرو به اقبال تو بالیده است
۳
بس که نگاهت به ستم کرده خوچشم من از چشم تو ترسیده است
صفحهٔ ۱ از ۱