خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکست توبه‌ام از می بهار وقت صبوحبهار می‌شکند توبه گر بود ز نصوح
۲
نسیم صبح که بر لاله و پیاله وزدمرا نسیم حیاتی بود ز عالم روح
۳
زهی صباح بجز آن تمام شب مستیکه پیر مغ‌بچگانش زند صلای صبوح
۴
ز موج حادثه با جام می کناره بجوینجات خواه به توفان غم ز کشتی نوح
صفحهٔ ۱ از ۲