خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش است باده دلکش ز دست ساقی مهوشز دست ساقی مهوش خوش است باده دلکش
۲
به یک ترانه مطرب که زد به پرده عشاقبه گوش هوش من آمد هزار نغمه دلکش
۳
مقام شیخ و برهمن حریم کعبه و دیر استمقیم درگه عشقند عاشقان بلاکش
۴
به هیچ سلسله مجنون عشق بند نگرددمگر به سلسله زلف آن نگار پریوش
صفحهٔ ۱ از ۳