خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اوقد النیران فی قلبی بایام الفراقانّ نیران النوی فی القلب ممّا لا یطاق
۲
غرق توفان بلایم در میان اشک و آهساقیا قم فاسقنی کاسا فاّن الوقت ضاق
۳
دیده‌ام بس تلخ‌کامی‌ها ز دست هجر یارنوش‌دارو می‌دهد طمع شرنگم در مذاق
۴
خلّتی قم لا تسلنی من عقوبات النویکنت قد اصلی بنار العشق فی طول الفراق
صفحهٔ ۱ از ۴