خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز چون دیوانه دل را حلقه بر در می‌زنمدر هوای عشق چون جبریل شه‌پر می‌زنم
۲
شاه‌باز عرش پروازم همای اوج عشقوز شعف هر دم معلق چون کبوتر می‌زنم
۳
هر شب اندر خلوت دل از کمال سوز عشقگرد شمع عارضش پروانه‌سان پر می‌زنم
۴
در طریقت با فسون عقل درماندم ز راهبا جنون عشق اکنون راه دیگر می‌زنم
صفحهٔ ۱ از ۳