خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن مرغ سبک‌روحم که جا در لامکان دارمملول از سیر گلزارم هوای آشیان دارم
۲
چو طوطی مانده دور از آشیانم در قفس اماهمای عرش پروازی به زیر پر نهان دارم
۳
چو عنقا از نشان دورم ز چشم خلق مستورمبرید عالم نورم نشان از بی‌نشان دارم
۴
قفس تنگ است بر بالم ولیکن از سبک‌روحیفضای شش جهت را از زمین تا آسمان دارم
صفحهٔ ۱ از ۳