خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگهداشت چون خط دم حسن راحیا گل بود شبنم حسن را
۲
سواد نظر کردم آن لعل لبنگین دان منم خاتم حسن را
۳
عرق بر گلش چون نشیند ز شرممسیحا بود مریم حسن را
۴
ز چاه ذَقَن داده دل چشم آبببین چشمه‌ی زمزم حسن را
صفحهٔ ۱ از ۲