خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چارسوی دیده چو صحرای قزوین دلگشاستطفل معصوم سرشکم در نظر گلگون قباست
۲
سنگ داغ افتاده‌ام چون لاله در میدان سنگدر دل از سرکوچه‌ی ریحان کاکل فتنه‌هاست
۳
ساخت مجمر سینه را مژگان آتش پاره‌ایمنظر دل زان دو چشم سرمه‌سا چینی نماست
۴
ناز شاهد در کفم چاک گریبان محضرستریختی خون نیاز اما نگاهی خون‌بهاست
صفحهٔ ۱ از ۳