خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قماش حسن تو چون طرح بود و تار کشیدکلاله های سرشکم به روی کار کشید
۲
چو خط لب زمی لعلی تو دیده و دلچه جامهای لبالب در این بهار کشید
۳
همین نه داد دلم از تغافل تو گرفتکه حلقه خط تو در گوش انتظار کشید
۴
مدام دل قدح زهر غم ز ساقی دوربه ذوق ساغر عشرت ز دست یار کشید
صفحهٔ ۱ از ۳