خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوسه بار از خط شود آن لعل خندان بیشترهست با ابری که دارد برق باران بیشتر
۲
نکهت گل از سبک روحی جدا گردد ز برگهست بر دوش گران جان بار سامان بیشتر
۳
زخم تیغش روزی تن از دل افزونتر شودمی رسد از خوان قسمت رزق نادان بیشتر
۴
تا زخط زد لعل آن لب موج آب زندگیشد دلم لب تشنه ی چاه زنخدان بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۳