خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناوکش راست به دلها سروکاری که مپرسعشق در راه هوس ریخته خاری که مپرس
۲
گر حنایی شده سرپنجه ی مژگان چه عجبمی خورم خون دل از دست نگاری که مپرس
۳
زنگ روشنگر آیینه ی ادراک من استدیده روشن شده از خط غباری که مپرس
۴
از نظر بازی آن گل مژه ام گلزار استخارم آورده در آغوش بهاری که مپرس
صفحهٔ ۱ از ۳