خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می نهد لقمه در دهن دنداننعمتی بوده داشتن دندان
۲
چند دندان نهیم بر سر حرفهست تاج سر سخن دندان
۳
بی وجودش چو تلخ باشد عمرنقل عیش است در دهن دندان
۴
خانه ی سن از او بود معمورهست چون خانه خواه تن دندان
صفحهٔ ۱ از ۴