خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرده تا از زلف مشکین تار در بر پیرهندارد آن طوفان حسن از موج عنبر پیرهن
۲
سالک روشن گهر را جامه می روید ز تنکز حریر موج دارد آب در بر پیرهن
۳
امشبم کز هر سر مو دود آهی شد بلندداشت در بزم غمش آیین مجمر پیرهن
۴
امشب از تاثیر شوخی های مژگانش مرادارد از هر تار بر تن کار نشتر پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۲