خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی خامه طی کند ره بی منتهای توعنقای وهم ریخته پر در هوای تو
۲
خالی است گرچه در نظر عقل جای تودارد دل شکسته نشان سرای تو
۳
منظور برگ قبله نما غیر قبله نیستچیزی مرا به چشم نیامد ورای تو
۴
از بس که گرم می گذری از خیال منداغ دل است در نظرم نقش پای تو
صفحهٔ ۱ از ۶