خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که بر سر از غمش سودا کنم گرد آوریدر ضمیر قطره دریا کنم گرد آوری
۲
شورش سودا چو دست از آستین بیرون کنددر گریبان دامن صحرا کنم گرد آوری
۳
از محیط درد و داغ عشق او گرداب وارپیچ و تابی در دل شیدا کنم گرد آوری
۴
گر چنین پرواز وحشت اوج پیمایی کندبال و پر در قاف چون عنقا کنم گرد آوری
صفحهٔ ۱ از ۲