خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که از شاخ گل آراسته تر می آییطرفه آیین بهاری به نظر می آیی
۲
نکهت از غنچه ی تصویر شود چهره گشابه حجابی که تو از پرده به در می آیی
۳
محو تمکین به سر لطف چو آیی با مامی توان گفت که چون آب گهر می آیی
۴
شوخ و شرم و رم و الفت و اعراض و نیازبه هم آمیخته چون شیر و شکر می آیی
صفحهٔ ۱ از ۳