خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خشم و ناز جان من اعجاز می کنیچندان که عرض عجز کنم ناز می کنی
۲
خودکام من مدام به مینای دل چراخون را خیال باده ی شیراز می کنی
۳
در چشمه ساز دیده چو مرغابی سرشکلخت دل مرا پر پرواز می کنی
۴
طفلانه من سلوک تو با خویش دیده امهر دم بهانه ی دگر آغاز می کنی
صفحهٔ ۱ از ۳