خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نقصان گر نداری ربطی ای کامل چه می خندیندارد حاصلی چون خنده بی حاصل چه می خندی
۲
مکرر لب گشودن رخنه ی دیوار تمکین استنه ای چو طفل یا دیوانه ای عاقل چه می خندی
۳
کسی که در حضور پادشاهان از ادب خنددنمی پوشی گر از حق چشم ای باطل چه می خندی
۴
چو مجنون دور از آن لیلی چه خوشنودی تو را باشدز غفلت گر نِه ای دیوانه بی محمل چه می خندی
صفحهٔ ۱ از ۳