خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه تابان است طالع گشته این یا آفتابیا برافکند از رخ چون ماه، ماه من نقاب
۲
سوختم از وصل چون آن مه درآمد از درمگوییا خورشید آمد در کنارم بی‌حجاب
۳
احتیاج ساقی و میخانه و خمّار نیستنیست مستی در جهان خوش‌تر ز ایام شباب
۴
مرغ دل از دام زلفت چون تواند شد رهاهست در هر حلقه از زلف تو صدها پیچ و تاب
صفحهٔ ۱ از ۲