خلوتی با فتحعلیشاه
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل خانهخراب غم زیباپسران استدائم پی گلپیرهنان جامهدران است
۲
میمیرم از این غم که مهی کاو مه من بودببرید ز من مهر و از آن دگران است
۳
فریاد از آن ناوک مژگان سیاهتکآن آفت جان و دل صاحبنظران است
۴
یا رب به کنار من دل سوخته آیدآن شوخ که تاج سر زرّین کمران است
صفحهٔ ۱ از ۲