خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خورشید فلک دل می‌ربایدمه من گر ز برقع رخ نماید
۲
مگر آهن‌ربا شد چشم مستتکه از آهن‌دلان دل می‌رباید
۳
نسیم زلف تو عنبرفشان استشمیم کاکلت جان می‌فزاید
۴
چو خاکستر کز او آینه پاک استغبار مقدمت غم می‌زداید
صفحهٔ ۱ از ۲