خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آن که ربوده از سرم هوشخواهم که بگیرمت در آغوش
۲
باد یاد تو یاد هر دو عالمیک باره ز دل شده فراموش
۳
چون من به غمش صبور بنشینای بلبل دل شکسته مخروش
۴
گر غیر دهد شکر چو زهر استور زهر دهد ز دست او نوش
صفحهٔ ۱ از ۲