خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۴۷ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
۲
چون تو هر هفت کرده آیی حوربر تو هر هفت زیور اندازد
۳
به تو وزلف کافرت ماندترک غازی که چنبر اندازد
۴
منم آن مرغ کذر افروزدخویشتن را در آذر اندازد
صفحهٔ ۱ از ۱۴