خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۵۱ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوی فلک بین که چه ناپاک شدطبع جهان بین که چه غمناک شد
۲
آخر گیتی است نشانی بدانکدفتر دل‌ها ز وفا پاک شد
۳
سینهٔ ما کورهٔ آهنگر استتا که جهان افعی ضحاک شد
۴
گر برسد دست، جهان را بخورزان مکن اندیشه که ناپاک شد
صفحهٔ ۱ از ۲