خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۵۹ - در رثاء خانوادهٔ خود
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
۲
بر شاخ عمر برق گذشت و خزان رسیدیک نیمه زو سیاه و دگر نیمه زرد ماند
۳
بر نخل بخت و گلبن امیدم ای دریغخار بلا بماند، نه خرما نه ورد ماند
۴
عمرم بشد به پای شب و روز و غم گذاشتموکب دو اسبه رفت و همه راه‌گرد ماند
صفحهٔ ۱ از ۲