خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۶۲ - در ستایش منوچهر بن فریدون شروان شاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می و مشک است که با صبح برآمیخته‌اندیا بهم زلف و لب یار درآمیخته‌اند
۲
صبح چون خنده گه دوست شده است آتش سردآتش سرد به عنبر مگر آمیخته‌اند
۳
یا نه بی‌سنگ و صدف غالیه سایان فلکصبح را غالیهٔ تازه‌تر آمیخته‌اند
۴
دوش خوش ساخت فلک غالیه دان از مه نوبهر آن غالیه کاندر سحر آمیخته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۱۰