خلوتی با مهستی گنجوی
شمارهٔ ۱۰۵
رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دیده که دیدن تو بودی کارشاز گریه تباه میشود، مگذارش
۲
وان دل که به تو بُوَد همه بازارشدر حلقهٔ زلف توست، نیکو دارش!
صفحهٔ ۱ از ۱