خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع چهارم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من صید آنکه کعبهٔ جان‌هاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش
۲
صد پیل‌وار خواهدم از زر خشک از آنکمشک است پیل بالا در سنبل ترش
۳
دل تو سنی کجا کند آن را که طوق‌واردر گردن دل است کمند معنبرش
۴
نقد است سرخ‌رویی دل با هزار درداز تنگی کمند، نه از وجه دیگرش
صفحهٔ ۱ از ۱۰