خلوتی با عمادی شهریاری
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جهان چیست کز جهان بتر استجز غم من که هر زمان بتر است
۲
زآن ستم‌ها که دهر بر من کردفرقت یار مهربان بتر است
۳
آب روی من آشکاره بشدآتش عشق در نهان بتر است
۴
هر چه سود است روزگار مراچون بیندیشم از زیان بتر است
صفحهٔ ۱ از ۳