خلوتی با عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌رخ تو زلف دین به شانه نیارزدبی‌لب تو مرغ جان به دانه نیارزد
۲
کشتن ما را مجوی هیچ بهانهزآن که به اندیشه بهانه نیارزد
۳
بارگهی را که نقد همت او شدعرش به قفل در خزانه نیارزد
۴
مملکی را که شاه خوی خوش اوستمشک مگر در رکاب خانه نیارزد
صفحهٔ ۱ از ۲