خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۳۰ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم
۲
در ختنی روی تو حجلهٔ زنگی عروسدر یمنی جزع تو حجرهٔ هندی صنم
۳
مریم آبستن است لعل تو از بوسه باشتا به خدائی شود عیسی تو متهم
۴
ای دو لبت نیست هست، هست مرا کرده نیستهرچه ز جان هست بیش با لبت از نیست کم
صفحهٔ ۱ از ۳