خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۳۳ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمی‌کنی کم
۲
دندان نکنی سپید تا لباز تب نکنم کبود هر دم
۳
گر گونهٔ غمگنان ندارمزان نیست که هستم از تو خرم
۴
دانی ز چه سرخ رویم؟ ایراکبسیار دمیدم آتش غم
صفحهٔ ۱ از ۳