خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۳۵ - در مرثیهٔ شیخ الاسلام عمدة الدین محمد بن اسعد طوسی نیشابوری شافعی معروف به حفده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن پیر ما که صبح لقائی است خضر نامهر صبح بوی چشمهٔ خضر آیدش ز کام
۲
با برتریش گوهر جمشید پست پستبا پختگیش جوهر خورشید خام خام
۳
تنها روی ز صومعه‌داران شهر قدسگه گه کند به زاویهٔ خاکیان مقام
۴
آنجا بود سجادهٔ خاصش به دست راستوینجا به دست چپ بودش تکیه‌گاه عام
صفحهٔ ۱ از ۲۴