خلوتی با ناصر بجهای
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر در دل بیمهرش یک ذره وفا بودیانصاف در این عالم همتاش کجا بودی
۲
گر چشم کرم گه گه بر حال منش بودیجان در قدمش دادن حقا که روا بودی
۳
گر طالع سعد ما ما را مددی دادیآن شمع بتان دائم در مجلس ما بودی
۴
گر ترک خطا کردی ای ترک ختا چشمتجز مهر تو ورزیدن میدان که خطا بودی
صفحهٔ ۱ از ۳