خلوتی با عبدالرحیم حائری
بخش ۴۸ - فی المُفترقّات
مجمع الاسرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از غم مِحنت زمانهبا من درِ شِکوه دوش بگشود
۲
که ایّام جوانیم تَبه شد ازبارِ بلا تنم بِفَرسود
۳
از گریه شبی نیارمیدماز ناله دَمی دلم نیاسود
۴
تا کی ز تو نامراد باشمنا کام به چند بایدم بود
صفحهٔ ۱ از ۲