خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۶۶ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اکنون که گشاد گل گریباندست من و دامن گلستان
۲
بی‌بادهٔ زر فشان نباشمچون باد شده است عنبرافشان
۳
خاصه که به هر طرف نشسته استصد باربد از هزار دستان
۴
از شاخ شکوفه ریز گوئیکرده است فلک ستاره باران
صفحهٔ ۱ از ۴