خلوتی با علی اشتری
شمارهٔ ۱۰۲ - درد نهان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی گره از کار من غمزده وا کناین درد نهان را بدو پیمانه دوا کن
۲
عمریست که مهر از همه عالم ببریدمیکروز تو هم دامن اغیار رها کن
۳
بستان و گل و مطرب و مهتاب مهیاستتنها تو کمی، زود بیا! شور بپا کن
صفحهٔ ۱ از ۱