خلوتی با علی اشتری
بخش ۱۰ - راز پروانه
ستارهٔ سحری
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزمی از اهل صفا دوشم بودشاهد بخت در آغوشم بود
۲
همه شب بود بکام دل ماشمعی افروخته در محفل ما
۳
شاهد و شمع و گل و باده و جامچنگ در پرده همی خواند مدام
۴
همگی مست و عنان داده ز دستاز می و من ز تأمل شده مست
صفحهٔ ۱ از ۸