خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به بزم شوق تو نالان به هر سو سازهارفته در هر گوشه‌ای زان سازها آوازها
۲
مه‌جبینان جبهه‌سا بر آستانت از نیازنازنینان بر درت از سر نهاده نازها
۳
در هوای اوج توحید تو از کف می‌رودطائران قدس را سررشتهٔ پروازها
۴
نیست عکس شاهد عرفان تو صورت‌پذیرفکر گو آیینهٔ خود را کند پروازها
صفحهٔ ۱ از ۳