خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به گریه‌ای که ندارد اثر چه‌کار مرابه دیده‌ای که نبارد شرر چه کار مرا
۲
هوای دشت جنون طرفه‌دلکش افتاده استروم ز شهر، به دیوار و در چه کار مرا
۳
ز باغ دهر مرا بس بوُد شکوفه‌ی اشکنهال درد و غمم، با ثمر چه کار مرا
۴
به درد بی‌کسی خود شدم بیابان مرگدگر به درد سر نوحه‌گر چه کار مرا
صفحهٔ ۱ از ۲