خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ناله سوختیم دل زار خویش رابیکار ساختیم دل آزار خویش را
۲
ای عشق آتشی به من افکن که چون سپنددر ناله‌ای تمام کنم کار خویش را
۳
ای دل دگر منال که با صدهزار عجزآورده‌ام به رحم ستم‌کار خویش را
۴
زاهد سری به صحبت رندان کشیده بودمی‌کرد پاسبانی دستار خویش را
صفحهٔ ۱ از ۲