خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کردیم ضبط گریهٔ غماز خویش رادریافتیم پردهدرِ راز خویش را
۲
شاید که یار گوش به فریاد من دهدتغییر میدهم دگر آواز خویش را
۳
زینسان خراب حال از آنم که دادهامدر خانه راه خانهبرانداز خویش را
۴
با آنکه سحر چشم تو کشته است عالمیظاهر نمیکند لبت اعجاز خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳