خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رفیقان به خدا پند مگویید مراپیِ دل گم شده‌ام، آه مجویید مرا
۲
ناصحان روی شما باز خدا نَنْمایدمانع از دیدن آن روی نکویید مرا
۳
از دهانش که چنین تنگ‌دلم می‌داردبوسه‌ای گر طلبم هیچ مگویید مرا
۴
وه چه خوش گفت غریبی به سگان کویشکه شما جمله به‌جای کس و گویید مرا
صفحهٔ ۱ از ۲