خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو روزه دوریِ آن یار جانی می‌کشد ما رابیا ای مرگ ورنه زندگانی می‌کشد ما را
۲
فریب وعدهٔ آن بی‌وفا خوردم از این غافلکه عیّار است، وَز لطفِ زبانی می‌کشد ما را
۳
به فکر کشتن ما روز و شب بهر چه می‌گردیتو بنشین ای فلک، فارغ، فلانی می‌کشد ما را
۴
بوُد آیین خوبان کشتن عاشق ز بی‌مهریقیامت بین که او از مهربانی می‌کشد ما را
صفحهٔ ۱ از ۳