خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خاکساری من گرد بر زمین ننشستچنان به خاک نشستم که کس چنین ننشست
۲
بر آستان تو جز نقش بر جبین ننشستبیا ز حق مگُذر نقش کس چنین ننشست
۳
غبار دامن آن سرو جامه‌زیب از نازبه عارض گل و رخسار یاسمین ننشست
۴
هلاک سنگدلی‌هات ای صنم گردمکه دل شکستی و بر جبهه‌ی تو چین ننشست
صفحهٔ ۱ از ۲