خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جهان ز بالایش هر طرف بلا برخاستاین بلا نمی‌دانم یا رب از کجا برخاست
۲
موسم بهار آمد گل به شاخسار آمدعهد وصل یار آمد بوی آشنا برخاست
۳
دل به شوقت از جا شد اشک راهپیما شدرشک کارفرما شد آه از قفا برخاست
۴
بود با من محزون جنگ تو ز حد افزونآمدی به صلح اکنون کز رخت صفا برخاست
صفحهٔ ۱ از ۲