خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نباشد وعدهٔ دیدار فردا در بهشتدوزخی باشم الهی گر نهم پا در بهشت
۲
عشق بازد حور با آن قد رعنا در بهشتکی کشید است این‌چنین یک سر بالا در بهشت
۳
روز وصل از روی او هرگز نگاهم برگشتاین قیامت دیده افتاده است گویا در بهشت
۴
آرزو دارد دلم جایی که نبود آسماناین تمنا کی میسر گردد الا در بهشت
صفحهٔ ۱ از ۲