خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و اشکی کزو جگر ریزمن و آهی کزو شرر ریزد
۲
من چو گریم دل و جگر نالداو چو خندد گل و شکر ریزد
۳
گر ببیند یتیمی ما راآب از دیدهٔ گهر ریزد
۴
می‌کشد آب چشم من طوفاندو سه روزی اگر چنین ریزد
صفحهٔ ۱ از ۳