خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا خیال زلف جانان برنخورددیده از خواب پریشان برنخورد
۲
خشکی طالع تری کرد ای دریغکشتی طاقت به طوفان برنخورد
۳
برنخورد از نخل عمر خویشتنهر که با سیب زنخدان برنخورد
۴
در گذرگاه خدنگ او دلمرفت و برگشت و به پیکان برنخورد
صفحهٔ ۱ از ۳